Azure’s Little Planet

งดอัพบล้อกชั่วคราว ติดสอบ ติดงาน ติดโปรเจคต์ ติด ติด ติด…

จะกลับมาหลังวันที่ 31 กค.

มีเรื่องรออัพอยู่สองเรื่อง กลับมาคงได้เขียนทันที วันนี้ขอลา -*- /

*คำเตือน* เอนทรี่นี้มีคำพูดหยาบคายอยู่ทั่วไปเนื่องจากอารมณ์ไม่ดี โปรดอย่าอ่านถ้าไม่พร้อม

เคยได้ยินมั้ย ไอ้คำพูดที่ว่า “เกลียดอะไรก็จะได้เจอแบบนั้น”

ผมละซาบซึ้งกับไอ้คำนี้จริงๆ เพราะผมเจอประจำ จัดการไปได้เรื่องหนึ่ง ก็มีมาอีกเรื่องหนึ่ง จัดการไม่ได้จนต้องปล่อยวางไปเรื่องหนึ่ง ก็มีมาอีกเรื่องหนึ่ง ไม่เคยจบสิ้น

ในฐานะคนที่กล้าพูดได้ไม่อายปากว่ามีฝีมือทางคอมพอตัวคนหนึ่ง แถมตอนนี้ก็มาเรียนโททางไอที สิ่งที่ผมเกลียดสุดๆในเรื่องคอมจะเป็นอะไรได้

นอกเสียจากยูสเซอร์โง่ๆ

ซึ่งยูสเซอร์โง่ๆนั้นก็มีอีกหลายประเภทย่อย(แบ่งโดยผมเอง) ไม่ว่าจะเป็น โง่แล้วเจียมตัว โง่แล้วโง่เลย โง่แล้วอมพะนำ โง่แล้วกลัวเสียหน้า โง่งี่เง่า โง่งุงิ โง๊โง่ โง่หัวแข็ง โง่หัวโบราณ โง่หัวดื้อ โง่ขี้เกียจ โง่ขยัน โง่หาเรื่อง โง่ไม่บันยะบันยัง

แต่ที่ผมเกลียดมากที่สุดคือยูสเซอร์โง่อวดฉลาด

เมื่อวานพีซีของผมเดี้ยงครับ เหตุมันมีอยู่ว่า ผมออกไปมหาลัยตอนเก้าโมงเช้า แล้วปล่อยเครื่องเปิดทิ้งไว้ (ซึ่งเป็นเรื่องปกติของผม) ถึงมหาลัยสิบโมงนิดๆก็เดินเข้าสตูดิโอทำงานหัวปั่น เรียนบ่าย เสร็จแล้วประชุมต่อจนถึงทุ่มกว่า เช้าจนเย็น ยุ่งจนไม่ได้กินข้าว น้ำซักแก้วก็ไม่ได้กิน ฝนเจ้ากรรมก็ดันตกมาตอนผมกำลังประชุม ระหว่างเดินทางกลับก็ยังไม่หยุด ร่มก็ไม่ได้พกไป ติดร่มเพื่อนไปได้แค่มาบุญครองเท่านั้น -เล่าเป็นแบคกราวด์ให้ฟังว่ากลับบ้านในสภาพเละขนาดไหน-

กลับถึงบ้าน เดินมาหน้าจอคอม ผมอึ้งไปแว่บหนึ่ง …ติดไวรัส w32/tenga.gen ซึ่งเป็นเวิร์มที่ฮิทติดตลาดมากเมื่อราวๆสองปีก่อน ความรุนแรงในการล้มระบบถึงขั้นรุนแรงมาก เพราะจะทำลายไฟล์ exe ทั้งหมดเท่าที่เวิร์มหาพบ เอาละสิ ติดมาได้ไงวะ

มีคำพูดคำหนึ่ง ที่ผมพูดเสมอ… เวลาพูดกับคนอื่นเรื่องไวรัส ก็คือ “ต่อให้เรามีแอนติไวรัสที่ดีที่สุดในโลก ก็ป้องกันระบบของเราไม่ได้ หากยูสเซอร์เป็นคนยินยอมให้ไวรัสเข้าสู่ระบบ”

เป็นอีกครั้งหนึ่งที่ผมได้เห็น proof ของคำกล่าวข้างต้นจะๆคาตา

ก็กดดู system log กับ IE history พบว่ามีใครบางคนพึ่งมาใช้คอมผมเมื่อกี้นี้เอง แถมยังสะเหร่อเข้าเวบไดรเวอร์เถื่อนอีกต่างหาก ผมก็เดาได้แล้วล่ะว่าใคร บ้านผมมีกันอยู่ไม่กี่คน ใครมันจะมาใช้คอมผมเข้าเวบไดรเวอร์ นอกจากไอ้โง่อวดฉลาดที่ผมแทบไม่อยากจะเรียกมันว่าน้อง

(ปกติแล้ว ผม “ห้าม” คนในบ้านมายุ่งกับคอมผม “อย่างเด็ดขาด” นะครับ)

คำแก้ตัวที่ผมได้ยินมีเยอะแยะ แต่โคตรจะไม่เข้าหู ไอ้ผมที่โมโหเดือดปุดๆอยู่แล้วมาได้ยิน แทบจะระเบิดเป็นไอ

ผมเรียกมันมาแล้วชี้ให้ดูลิสท์ไฟล์ที่ติดไวรัส

“ไม่ได้ใช้” …เรอะ ผีเรือนรึว่าเจ้าที่ล่ะ ที่มาใช้คอมกูตอนหกโมงห้านาที
“แค่เข้าไปใช้นิดเดียว ไม่ได้ทำอะไร” …มาใช้แล้วยังเรียกว่าไม่ได้ทำอะไรได้ไง
“อย่ามามั่วนะ ไม่ได้ไปยุ่งกับไฟล์พวกนี้ซักหน่อย” …เออ ถ้าติดไวรัสแล้วมันระบาดแค่ไฟล์ที่มึงมายุ่ง กูจะดีใจมากเลย
“ก็คอมพัง จะหาไดรเวอร์” …คอมเก่าๆของมัน แค่ดีฟอลท์ไดรเวอร์ของ winXP ก็ทำงานได้แล้ว
“ไม่มีไดรเวอร์จะต่อเน็ทหาเองได้ไง” …ได้สิวะ
“ไม่ได้เข้าเวบอะไรแปลกๆ เข้าแค่เวบโตชิบา” …History เครื่องกูมันไม่โกหกกู แต่มึงโกหกกูมาสองหนแล้วนะวันนี้
“เข้าแค่เวบโตชิบาจริงๆ” …แล้วที่มึงไปกูเกิลหาเวบไดรเวอร์เถื่อนของอินเดียกับรัสเซียนั่นมันอะไร
“ก็มันมีลิงค์ให้” …ไม่ได้แปลว่าต้องกด
“ก็ไม่ได้กดอะไรแปลกๆ” …ในhistory มีแบนเนอร์ไวรัสด้วย ถ้ามึงไม่ allow มันก็ไม่เด้งขึ้นมาหรอก
“ถ้าไม่ allow มันจะมีป๊อปอัพให้กดโหลดมั้ย” …เออ ไอ้ป๊อปอัพนั่นแหละไวรัส แล้วมึงก็กดให้ไวรัสเข้าเครื่องกู
“ไดรเวอร์ก็หาไม่ได้” …นอกจากมึงจะหาไดรเวอร์ไม่ได้ มึงยังหาไวรัสให้กูด้วย
“ก็แล้วจะให้ทำไง” …วิ่งไปขวิดมุมเสาให้กูดูซักห้าหกรอบได้มั้ยล่ะ ไอ้โง่อวดฉลาด
และอีกยาวเหยียด ที่ยิ่งฟังยิ่งโมโหเป็นทวีคูณ (โมโหจนจำไม่ได้เลยล่ะ)

ลงท้ายที่แม่ได้ยินลูกๆเถียงกันเลยมาห้าม มันก็เลยมีข้ออ้างใช้แม่เป็นไม้กันหมาหนีไป

ผมจะทำยังไงได้ ติดไปแล้ว ไฟล์ที่ถูกทำลายก็ไม่สามารถกู้คืนได้  restore ตั้งไว้แค่ C: แต่เนื่องจากหลังๆ ผมต้องการพื้นที่ใช้งานมากขึ้น โต๊ะทำงานของผมจึงลุกลามมาที่ไดรฟ์ D: อย่างช่วยไม่ได้ ทูลส์และโปรแกรมอื่นๆสำหรับทำบล้อกก็อยู่ใน D: นั่นหมายความว่ามันถูกทำลายหมดสิ้นไม่เหลือหลอไปแล้ว ไม่สามารถกู้คืนได้ ส่วนไดรฟ์อื่นๆนั้นผมไม่มีการเก็บ app อะไรไว้เลย จึงมั่นใจในความปลอดภัยได้ในระดับหนึ่ง ตอนนี้ก็ได้แต่มานั่งแยกไฟล์ดาต้า รูป และอะไรหลายๆอย่างที่ไม่ใช่ app ออกจาก D: ส่วนไดรฟ์ C: นั้นพบว่าซิสเตมเสียหายไปบางส่วน (เนื่องจากขณะติดไวรัส Auth เป็นระดับ admin ไวรัสจึงเข้าป่วนระบบได้เยอะมาก) ถ้ารีสตาร์ทแล้วอาจเสี่ยงกับการที่จะบูทกลับมาไม่ได้ ตอนนี้ก็เลยยังไม่ได้รีเครื่อง รอขนไฟล์หนีน้ำก่อน แล้วจะลอง Restore ดู ถ้าไม่ได้ก็จะลงวินโดว์ใหม่ (แผ่นวินโดว์ของผม กี่แผ่นๆก็โดนมันเอาไปโดยไม่ขอ ไม่เคยเอามาคืน และบอกว่าไม่ได้เอาไป มันเอาไปกินรึไงวะ… ที่แน่ๆคือตอนนี้ไม่มีใช้ซักแผ่น)

กรรมจริงๆ

คนโง่ยังพอสอนให้ฉลาดได้ แต่โง่อวดฉลาดนี่มันสอนไม่ได้จริงๆ เพราะมันคิดว่ามันฉลาดเสียเต็มประดา

ปล. มีคำกล่าวกันว่า คนใช้คอมจะเก่งขึ้นจากการลองผิดลองถูกในสถานการณ์จริง ผมขอเพิ่มไปอีกวรรคว่า “แต่ต้องไม่ไปลองผิดลองถูกบนเครื่องคนอื่น”

เปิดใช้บล้อกนี้มาก็หลายเดือนแล้ว

สำหรับคนที่เข้ามาอ่านเกือบครึ่งหนึ่ง คงสังเกตเห็นความแปลกประหลาดอะไรบางอย่างในบล้อกของผม นั่นคือ Align ของตัวหนังสือในหน้าบล้อก ที่มันถูกถีบให้เว้นวรรคบ้าบออ่านยากน่ารำคาญวายป่วงจนแทบจะวิ่งมาขอเตะก้านคอเจ้าของบล้อก (สงวนสิทธิ์สำหรับท่านที่เตะได้สูงเกิน 170 เซนติเมตรขึ้นไปเท่านั้น เช่นผู้ที่เรียนเทควนโด คาราเต้ หรือศิลปะการต่อสู้ที่เอื้ออำนวยแก่การเตะสูง)

ซึ่งปัญหาดังกล่าว จะเกิดขึ้นเฉพาะกับผู้ที่ใช้ FIREFOX เท่านั้น (จากสถิติของ Cystat ที่ซุกไว้ในบล้อก กว่า 43% ของผู้ที่แวะเวียนมาดูบล้อกทั้งแอบดูและโจ่งแจ้งนั้นใช้ FIREFOX)

ขอเรียนให้ทราบว่า กระผมเจ้าของบล้อกทราบดีแต่ต้นว่ามีปัญหาดังกล่าว จึงมิได้นิ่งนอนใจ และได้สรรหาวิธีแก้ไขไว้เรียบร้อยตั้งแต่ก่อนที่จะนำเวิร์ดเพรสมาอินสตอลเพื่อเปิดใช้บล้อกแล้ว…

แต่ก็มิได้นำวิธีแก้ไขมาใช้แต่อย่างใด(ซะงั้น)

แน่นอนครับว่าต้องมีที่มาที่ไป ว่าทำไมอยู่ดีๆถึงได้ปล่อยปละละเลยให้ผู้เข้าชมต้องมาลำบากลำบนเพ่งไอ้ Align บ้าบอแบบนี้ด้วย ทั้งๆที่การแก้ไขนั้นสามารถทำได้อย่างง่ายดายกว่าปอกแกนสัปปะรดเข้าปากแพนด้าหรือการเปิดขวดเบียร์ไทเกอร์ไปมอมเกย์เฒ่า โดยการ “ลบโค้ดออกเพียงหนึ่งบรรทัด” เท่านั้น

เรื่องของเรื่องก็คือ… แต่น แต่น แตน แตน แต๊นนนนน

ผมอยากบอกพวกคุณว่า!!!!

“บล้อกนี้ไม่สนับสนุนไฟร์ฟอกซ์ ถ้าอยากอ่านดีๆก็เปิด IE ขึ้นมาเดี๋ยวนี้!!!”

…ไม่ได้บังคับกันนะครับ :P

อ๊ะ อ๊ะ ขอบอกนะว่าผมไม่ได้เกลียดไฟร์ฟอกซ์แต่ประการใด ในเครื่องผมก็มีไฟร์ฟอกซ์นะ และผมก็ทราบดีด้วยว่าไฟร์ฟอกซ์นั้นมีอะไรที่ดีกว่าหรือแย่กว่า IE อย่างไรบ้าง โดยส่วนตัวแล้วผมคิดว่าไฟร์ฟอกซ์ดีกว่าIE ในหลายสถานการณ์ด้วยซ้ำ

ดังนั้นจึงไม่ใช่ประเด็นเลยซักนิดครับ

เรื่องของเรื่องก็คือ มีวันหนึ่งผมท่องเน็ทตามปกติ แล้วก็พบกับแบนเนอร์หน้าตากวนบาทาอันหนึ่ง เขียนข้อความว่า “เวบนี้ไม่สนับสนุนIE กรุณาใช้ไฟร์ฟอกซ์เพื่อการแสดงผลที่ถูกต้อง” แรกๆก็ไม่ได้คิดอะไร แต่คุยไปคุยมากับคนวงใน สรุปเรื่องของเรื่องคือ Developer มันขี้เกียจแก้โค้ด

User ไปถาม Dev ว่า “ทำไมเดี๊ยนใช้ IE แล้วแสดงผลเพี้ยนล่ะเคอะ” Dev ผู้แสนดีก็ตอบว่า “ใช้ไฟร์ฟอกซ์สิหล่อน! ไฟร์ฟอกซ์ทั้งแสนดีประสิทธิภาพเลิศเลอสูงส่ง IEแม่งห่วยแตกนรกกินกบาล ใครใช้ก็โง่เต็มทน ใช้ไฟร์ฟอกซ์สิถึงจะฉลาดแสนดีอย่างเวบมาสเตอร์เจ้าลัทธิดับเบิลสแตนดาร์ด” Userได้ยินดังนั้นจึงตอบว่า “แต่เดี๊ยนคุ้น IE มากกว่านี่เคอะ ช่วยแก้ให้หน่อยไม่ได้หรออออตะเองงงง” Dev ได้ยินจึงเม้งแตกสวนไปว่า “ตอนทำกูลืมเทสต์ด้วยIE กูเลยขี้เกียจรื้อมาแก้โว้ย อีโง่ดักดาน!!!” เอวัง User คนอื่นที่หลงไหลได้ปลื้มในความเมพของ Dev จึงช่วยกันบูชาลัทธิจิ้งจอกไฟหางกุดยิ่งๆขึ้นไป ด้วยการรณรงค์แบนเนอร์ที่กล่าวถึงข้างต้น

(เรื่องราวข้างต้นแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ไม่ได้เกี่ยวกับเวบชื่อดังบางแห่งแต่อย่างใด)

คนแบบนี้พบเห็นได้ทั่วไป…

จิ้งจอกหางกุดกับองุ่นเปรี้ยว (จากนิสัยแล้วคาดว่าน่าจะเป็นจิ้งจอกตัวเดียวกัน) มีอยู่ทั่วไปในสังคม เช่นกรณีพบในเวบบอร์ดสมาคมผู้เล่นเกมก๊อป ที่ด่าเกมอีกเครื่องหนึ่งสาดเสียเทเสียด้วยเหตุผลหรูหรา ทั้งที่เหตุผลลึกๆเพราะเล่นก๊อปไม่ได้ก็เลยไม่ซื้อ เลยเที่ยวดีเบทไปทั่ว และกรณีศึกษาอื่นๆอีกมากมายที่ไม่สามารถเปิดเผยได้ด้วยจรรยาบรรณที่ไม่ค่อยจะมีซักเท่าไหร่

นั่นล่ะครับ ด้วยความเซ็งในความสุดโต่งของพวกคลั่งบูชาจิ้งจอกไฟหางกุด ผมก็เลยอยากต่อต้านอะไรบ้าง ซึ่งท้ายที่สุดแล้วมันคงเป็นแค่ความสะใจของผมคนเดียว (และความเดือดร้อนเล็กน้อยของผู้อ่านทั้ง 43%)

จึงขอสรุปให้ฟังสั้นๆง่ายๆว่า “ผมไม่ได้เกลียดFFหรือบูชาIE แต่ผมเกลียดสันดานของสาวกควายๆกลุ่มหนึ่งของไฟร์ฟอกซ์ครับ!!! ไปตายซะ!!!!”

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า

จบดีกว่า ชักเลอะเทอะไปใหญ่ เนอะ :P