สวัสดีทุกท่านที่หลงเข้ามาอ่านครับ
ในที่สุดสิ่งที่เป็นลิ่มปักชีวิตมานานแสนนานก็จบลงซักที (ในหลายๆความหมาย) ก็… จะว่าดีก็ดี จะว่าไม่ดีก็ไม่ดี
คลุมเครือเนอะ
เอาล่ะ มันผ่านไปแล้ว พล่ามมากไปก็คงไม่ได้อะไร จะบอกว่าตอนนี้ได้งานประจำทำแล้วนะ (ในที่สุด…) แต่ออฟฟิศอยู่ไกลบ้านเป็นบ้า ดีที่สามารถค้างออฟฟิศได้ แถมยังทำงานแค่สัปดาห์ละสามวัน ที่เหลือหอบงานกลับมาทำที่บ้าน เหอๆ
สงสัยปีหน้าคงต้องซื้อมอเตอร์ไซค์แล้ว … คงไม่พ้นแฟนธอมแน่ๆ
อ้อ ลืมไปอีกเรื่อง ขาที่มีปัญหาเรื้อรังมายี่สิบกว่าปี ก็ไปผ่าตัดแล้ว หายดี เดินเหินได้ปกติ ขาดอย่างเดียวคือขาแหว่งเป็นหลุมเบ้อเร่อหนึ่งหลุม คงอีกนานกว่าจะกลับมาเหมือนเดิม แถมเส้นประสาทแถวๆนั้นก็ยังไม่ค่อยฟื้นดีเท่าไหร่เลยด้วย
ทางบล้อกนี่ก็ได้เวลาเลิกดองแล้ว!!! ตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะพยายามอัพอาทิตย์ละหนึ่งเอนทรี่ คงเป็นไดอารี่โดยสมบูรณ์ไปเลย แล้วก็จะเปิดบล้อกข้างๆเพิ่ม เป็นเวบบล็อกสำหรับอัพเดทข่าวสารที่ผมสนใจ
สำหรับวันนี้ก็ประมาณนี้มั้ง